Update uit bladenland

Het werd weer eens tijd voor een MURW update, zodat dit log geen zachte en anonieme dood sterft. Inmiddels alweer twee weken verder....
....Zijn we op bezoek bij de uitgever geweest. Hoewel we het niet verwachten maar stiekem wel hoopten gaan we niet gelijk ons eerste nummer op de markt brengen. Eerst nog marketingonderzoeken, gesprekken met financieel adviseurs en de hele rotemetoot. Zo gaat dat als je een landelijk blad op de markt brengt. Wel goed nieuws dus want MURW komt met kleine stapjes steeds een stukje dichter bij het walhallah van beginnende bladen: de Kiosk.
....Heeft MURW haar eerste pandje! En gelijk op stand. Een prachtig kantoor op de hoek van het vredespaleis. Hoe kunnen jullie dat betalen als armetierige artiesten en schrijvers, hoor ik je denken. Het is te danken aan een zeer vriendelijk bedrijf waarvan we de naam niet mogen noemen met teveel kantoorruimte en een lichte vrees voor krakers, anti-kraak dus.
....Heeft MURW in afwachting van publicatie besloten haar talent ook voor externe partijen aan te wenden. We maken nu onder andere een website voor een organisatie die PSO heet. Als je dus nog creatief potentieel zoekt om je bedrijf op een onvergetelijke manier op de kaart te zetten of heb je gewoon een advertentie/poster/site/logo/leuk boekje/tekening/stickers/kleurplaat/advertentie nodig : denk MURW.

Dat was het weer voor nu, ik vind het eigenlijk al heel wat.

BOB contest

Nee, het is geen wedstrijd voor nuchtere autorijders. Het is weer een weblog competitie, the Best Of the Blogs. Grappig dat het Best of the blogs heet, want je kunt er ook zeker de foutste van de blogs vinden, de baddest of the blogs zeg maar... van corporate blogs met slechte kantoorhumor tot huisdier blogs met hoog knuffelgehalte en gaga-goegoe-taal. Vooral binnen de categorie 'blogwurst' zijn enkele juweeltjes te vinden. Hier een van mijn favorieten:
http://gijsensam.web-log.nl
Over het leven van konijn Gijs en hond Sam.

Laat hier je tips achter voor de baddest of the blogs.....

Af

Hij is af. Ik kijk hier naar een doos vol met nul-nummers van MURW. Slechts vijf minuten geleden deed ik hem open, terwijl de geur van versgedrukte inkt mijn neusvleugels in drong. Ik heb nog geen manier gevonden om de pdf aan mijn log te hangen, daar wordt aan gewerkt. Hoewel dat natuurlijk niet het gevoel benadert van een echt tijdschrijft, zeker niet met dat mooie ruwe kringloop paier van MURW.

En nu? Komt nu het zwarte gat? Het liefst wil ik gelijk met de volgende verder. Kleine hindernis: financiering. Eerst nog even zweten dus, wachten op de reactie van de uitgever. Natuurlijk, ik ben ook nog wel met andere klussen bezig, vervelen doe ik me niet. Toch lijkt een week errug lang. "Ik heb nog geen tijd gehad er naar te kijken", wat zoveel betekent als we hebben het er volgende week wel over.
Een week stilte. Vinden ze het niks? of willen ze ons verrassen met een overdonderende positieve reactie....

wordt vervolgd.

Drukproef

Dingdong, de bel, de Grootdrukkers.
Met bijna bevende hand neem ik de A4 envelop in ontvangst. Binnenin vind ik de eerste drukproef van de allereerste MURW. Toegegeven het is minder indrukwekkend dan ik had gedacht, want het blijft een print. Echt gedrukt wordt hij pas later. Maar toch. Die 52 pagina’s van grof kringlooppapier waren het wel waard. Nog even goed checken natuurlijk ...

“Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaarch, de middenpagina zit niet in het midden!”

Snel de drukker bellen. “HOLD THE PRESS! Oh jullie waren nog niet begonnen.” Vormgevers bellen dan. “Hm, Jackson je gelooft het niet.” De goeddoordachte plank maar weer overhoop halen. Interview naar voren halen. De rest doorschuiven. Geen laatste spelfouten. Nog een verdwaalde komma gevonden. Zo. Nu mag hij gedrukt worden.

Hèhè. Het leven van een bladenmaker gaat door pieken en dalen.

PRINT PRINT PRINT PRINT

Rojo (magazine)
Rojo magazine komt voort uit de explosief creatieve sfeer van Barcelona. Het kunstblad is tweetalig Spaans Engels maar daar merk je weinig van, want het colofon is enige plek in het blad met tekst. Je kunt Rojo online bestellen voor 20 euro. Dat is vrij prijzig, maar daarvoor krijg je wel 120 pagina’s en 60 spreads om van te kwijlen. Sommigen bijdragen zijn echte juweeltjes. Als ik iets negatiefs moet melden is het dat ze naast kunst ook enkele (knap ontworpen) reclamecampagnes opnemen. Het is onduidelijk of dit deel uitmaakt van de inhoud of de sponsoring. Naast het blad geeft Rojo ook werk van individuele kunstenaars in limited edition boekjes uit, die erg de moeite waard zijn. Ook de website is al een traktatie, maar voor de echte print junkie is dat slechts het aperitief.
www.rojo-magazine.com